Het walvarken met zijn dubieuze superkracht

Wat je krijgt als je een kind niet terugfluit

 

“Klaar!”

Hij kijkt me grijnzend aan en zijn spottende pretogen verraden dat hij iets schimmigs bedacht heeft…

Fantasiedier

'Teken een fantasiedier', is de opdracht. En terwijl de rest van de klas nadenkt over wat ze eens zullen maken, staat deze leerling na drie minuten al voor me: "Ik ben klaar." Zijn uitdagende ogen spreken boekdelen: hier krijg ik vandaag nog wat mee te stellen.

Ik bekijk zijn tekening: er staat inderdaad een soort dier op, snel geschetst met grijs potlood.
"Leuk bedacht." zeg ik en geef hem de tekening terug. "Omdat je het zo goed doet, krijg je een extra opdracht: je mag er een fantasiewereld omheen tekenen, maar die mag er niet uitzien zoals onze wereld. Je moet het écht bedenken."

Hij gaat weer zitten, krabbelt wat op zijn A-viertje en staat binnen luttele minuten alweer voor mijn neus.
"Wauw, daar heb je erg je best op gedaan, zeg." reageer ik sarcastisch, een toon die hij overigens feilloos oppikt. Zijn ogen vonkelen: "Ja he!" bevestigt hij en blijft in zijn rol.

"Maar je bent nog niet klaar, nu mag je alles in gaan kleuren, er zit weinig leven in deze tekening zo."
Hij kijkt even naar zijn tekening, haalt z'n schouders op en gaat weer aan zijn tafeltje zitten. De kleurpotloden worden gepakt en ik zie hem driftig werken. Althans, voor eventjes. Niet lang erna staat hij weer naast me.

Moet dat?

Het inkleuren is van hetzelfde kaliber als de rest van zijn inzet: snel en nonchalant. Hij heeft duidelijk genoeg van de opdracht, maar kan nog wel het fatsoen opbrengen om te doen wat ik vraag, zij het op zijn eigen manier.


Ik geef hem nog een laatste opdracht, bestaande uit drie dingen:
• Geef jouw dier een naam
• Vertel welke soort dit is (een haaienpoes, een dinohond of... )
• Wat is de superkracht van jouw dier: waar is hij goed in?

Hij zucht. "Pffff, moet dat?"
"Ja, dat moet." zeg ik koeltjes.
Dan de oogrol bij het weglopen, klassiek!
Ik grinnik inwendig. Hij dacht zich er makkelijk vanaf te maken, maar zijn plan werkt averechts: er komen alleen maar meer opdrachten bij.

"Klaar!" klinkt het achter me en voordat ik kan omdraaien, krijg ik de tekening al in m'n gezicht geduwd. Hij kijkt me grijnzend aan en zijn spottende pretogen verraden dat hij iets schimmigs bedacht heeft …

Naam: Peppa-diertje
Soort: Walvarken
Superkracht: Super snel poepen.

Volgende
Volgende

Het belangrijkste telefoontje van mijn leven en ik miste hem...